بر اساس ارزیابی‌ها، احتمال وقوع قوی‌ترین پدیده ال‌نینو از سال ۱۹۵۰ تاکنون به ۸۳ درصد رسیده و ماهواره‌های ناسا تحولات آن را زیر نظر دارند. این پدیده اقلیمی می‌تواند تغییرات گسترده‌ای در دمای اقیانوس‌ها، الگوهای بارش و شرایط آب‌وهوایی مناطق مختلف جهان ایجاد کند.
پدیده‌ای طبیعی که از نظر تکرار حتی از خورشیدگرفتگی نادرتر توصیف شده و اثرات آن می‌تواند از یک سامانه توفانی منفرد فراتر برود، در پاییز امسال در حال شکل‌گیری است و ناسا با دقت آن را دنبال می‌کند.
ال‌نینو یک الگوی طبیعی اقلیمی به شمار می‌رود که معمولاً هر ۲ تا ۷ سال یک‌بار رخ می‌دهد. ویژگی اصلی آن افزایش غیرمعمول دمای آب در بخش‌هایی از اقیانوس آرام استوایی است. دانشمندان ناسا روند شکل‌گیری این پدیده را بررسی می‌کنند؛ پدیده‌ای که جهت بادهای تجاری را تغییر می‌دهد، گرمای اقیانوس را در مناطق مختلف جابه‌جا می‌کند، الگوهای بارش را بر هم می‌زند و سطح آب دریا را در بخش‌هایی از اقیانوس آرام بالا می‌برد.
نقشه‌های منتشرشده نشان می‌دهند که تا اوایل آوریل، موج‌های کلوین به بخش شرقی اقیانوس آرام رسیده بودند و دمای سطح آب نیز روند افزایشی را آغاز کرده بود. با گرم شدن آب، حجم آن افزایش پیدا می‌کند و در برخی مناطق سطح دریا را بین ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر بالا می‌برد. در تصاویر، توده‌های آب مرتفع‌تر به سمت آمریکای جنوبی حرکت می‌کنند و سپس در امتداد ساحل به سوی کالیفرنیا پیش می‌روند. در مقابل، اطراف اندونزی و شمال استرالیا مناطقی دیده می‌شوند که سطح آب در آن‌ها حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر پایین‌تر از حد معمول قرار دارد.
جاش ویلیس، دانشمند مسئول پروژه مأموریت‌های اندازه‌گیری سطح دریا در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا، درباره اهمیت این امواج گفت:
موج‌های کلوین مانند ضربان قلب ال‌نینو هستند و ماهواره‌های اندازه‌گیری سطح دریا به ما اجازه می‌دهند به درون اقیانوس نگاه کنیم و تک‌تک این ضربان‌ها را زیر نظر بگیریم.
دانشمندان از سال ۱۹۹۳ تاکنون با استفاده از فناوری ارتفاع‌سنجی ماهواره‌ای، ارتفاع سطح اقیانوس‌ها را با دقت بسیار بالا اندازه‌گیری کرده‌اند. این مجموعه داده‌های پیوسته همچنان با کمک ماهواره‌های سنتینل-۶ ادامه دارد. ارتفاع‌سنج‌های راداری پیشرفته نصب‌شده روی این ماهواره‌ها می‌توانند روزانه میلیون‌ها مایل مربع از سطح اقیانوس را بررسی کنند. اطلاعات آن‌ها در کنار داده‌های سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، از جمله اطلاعات حسگرهای اقیانوسی و شناورهایی که روی سطح آب یا در زیر آن حرکت می‌کنند، تصویر دقیق‌تری از تغییرات اقیانوس‌ها ارائه می‌دهد.
