آیا تا به حال به این فکر کردهاید که بوی نفس کشیدن دایناسور تی. رکس چگونه بود؟ در ادامه به این سوال پاسخ میدهیم.
دنیای میلیونها سال پیش را تصور کنید. در یک محوطه باز جنگلی هستید که اطرافش را درختان بلند سوزنیبرگ احاطه کردهاند. ناگهان درختان کنار میروند و یک تیرانوسوروس رکس با قدمهای سنگین وارد میدان دید میشود. هر چه نزدیکتر میآید، هوا بوی ترس و بوی خود تی.رکس را پر میکند. اما نفس تی.رکس دقیقاً چه بویی داشت؟ کارشناسان معتقدند خوشایند نبوده است.
در سال ۲۰۱۸، موزه فیلد در شیکاگو نمایشگاه جدیدی را با محوریت Sue، فسیل یک تی.رکس به بلندی ۱۳ فوت و درازای ۴۰ فوت، افتتاح کرد. Sue یکی از کاملترین فسیلهای تی.رکس است که تاکنون یافت شده و بن میلر، طراح نمایشگاه در موزه، میخواست تجربه بازدید از نمایشگاه سو را با تحریک حسهای بازدیدکنندگان، از جمله حس بویایی، تا حد ممکن غرقکننده کند. او میگوید:
همه میدانند تی.رکس چیست، اما آیا تا به حال به این فکر کردهاند که نفسش چه بویی دارد؟
تی.رکس نفس بسیار بدبو و متعفنی داشت
در این نمایشگاه مجموعاً چهار بوی متفاوت گنجانده شده بود. سه بو مربوط به گیاهان بود و چهارمی نمایانگر نفس سو. این آخرین بو، به طور خلاصه، وحشتناک بود. میلر میگوید:
تی.رکس دندانهایی با فاصله نسبتاً زیاد از هم دارد. بیشتر خوراک خود را کامل میبلعید و نتیجه این کار احتمالاً این بود که تکههای زیادی از گوشت برای مدت طولانی در دهانش گیر میکرد.
تیم سازنده قصد داشت بوی گوشت در حال پوسیدن را بازسازی کند تا این وضعیت نه چندان بهداشتی دهان را بازآفرینی نماید. راهحل از جایی غیرمنتظره آمد. میلر توضیح میدهد:
تیم پدرسون میخواست سومین بو شبیه سرگین دایناسور منقار اردکی به نام هادروسور باشد. پدرسون میگوید که موزه با یک تولیدکننده بو تماس گرفت و او توصیه کرد بهترین راه برای شبیهسازی سرگین این جانور بزرگ گیاهخوار، استفاده از بویی است که توسط یک جانور گیاهخوار بزرگ منقرضنشده و مشابه دفع میشود. در نهایت تیم یک شیشه از عطر سرگین فیل تهیه کرد. پدرسون میگوید:
بوی این شیشه کاملاً ناخوشایند نبود و تا حدی بوی شیرینی دارد. آزمایشهای بویایی در موزه ما به بازدیدکنندگان کمک میکند تا در فضاهای نمایشی غرق شوند. همیشه هدف، برانگیختن احساسات در فضاهای ماست.
گشودن پنجرهای به سوی زمانی بس دیرینه، فقط برای کشف این که برخی بوها میلیونها سال دوام میآورند، همواره واکنش کودکان و خانوادههایی را که از موزه بازدید میکنند برمیانگیزد. پدرسون میگوید:
در بسیاری از فضاهای ما، احساساتی که سعی میکنیم برانگیزیم شگفتی و لذت است. ما مقدار زیادی از آن را میبینیم.
