شرکت تورنیول (Tornyol) پهپادی معرفی کرده که با تشخیص صدای بال زدن پشهها، آنها را هنگام پرواز هدف قرار میدهد.
این پهپاد قادر است بهصورت خودکار محدودهای تا حدود ۲۰ هزار مترمربع را زیر پوشش قرار دهد. ثبت پیشسفارش این محصول با پرداخت مبلغ قابل استرداد ۱۰۰ دلاری آغاز شده و عرضه آن در بازار آمریکا برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
شرکت تورنیول، استارتاپ مستقر در سانفرانسیسکو، پهپاد کوچکی ساخته که تنها مأموریتش پیدا کردن پشهها و برخورد مستقیم با آنهاست. این محصول قرار است جایگزینی برای اسپریهای حشرهکش، مگسکشها و شمعهای سیترونلایی باشد و بدون نیاز به دخالت انسان، محیط را از حضور پشهها پاک نگه دارد.
اما نکته اصلی اینجاست که سامانهای که بر اساس تشخیص صدا، هدف را شناسایی و بهصورت خودکار حذف میکند، محدودیتش به سختافزار وابسته نیست، بلکه با نرمافزار تعیین میشود. خود تورنیول در تبلیغاتش تأکید کرده که پهپاد قادر است پشهها را از حشرات مفیدی مانند زنبورها تشخیص دهد؛ موضوعی که نشان میدهد معیار انتخاب هدف، قابل تغییر است. امروز این سامانه برای صدای بال زدن پشه تنظیم شده، اما چه چیزی مانع آن میشود که در آینده با یک بهروزرسانی نرمافزاری یا برای مشتریان دیگر، به گونهای تنظیم شود که موجودات متفاوتی را دنبال کند؟
وقتی جامعه حضور یک پهپاد شکارچی خودکار را در حیاط خانه بپذیرد، گسترش دامنه استفاده از آن چندان دور از ذهن نخواهد بود. امروز پشهها هدف هستند و احتمالاً فردا مگسها بدون مخالفت جدی به این فهرست اضافه میشوند. اما اگر نوبت به موش یا حتی کبوتر برسد چه؟ این موجودات بزرگتر، خونگرم و برای بسیاری از انسانها دوستداشتنی هستند. اگر قرار باشد رباتهایی وظیفه شکار و از بین بردن موجودات زنده را در ملک شخصی بر عهده بگیرند، مرز این کار کجا تعیین میشود و چه کسی درباره آن تصمیم خواهد گرفت؟
مهندسان تورنیول بدون تردید در تلاش برای حل مشکلی واقعی هستند و حمایت از فناوریای که بتواند به کاهش اثرات بیماریهایی مانند مالاریا کمک کند، منطقی به نظر میرسد. با این حال، ورود رباتهای قاتل خانگی به زندگی روزمره، حتی اگر هدف آنها فقط پشهها باشد، حالوهوایی تا حدی آخرالزمانی ایجاد میکند و شاید این محصول، نخستین گام در مسیر حضور چنین ماشینهایی در خانههای ما باشد.
