کشف تاریخی؛ باستانشناسان قدیمیترین دانشمند آمریکای باستان را شناسایی کردند | دیجینوی
باستانشناسان میگویند نخستین دانشمند تمدن مایا را شناسایی کردهاند.
در سال ۲۰۱۰، دیوید استوارت، باستانشناس دانشگاه تگزاس، همراه با گروه پژوهشی خود وارد اتاقی نقاشیشده در محوطه باستانی شولتون واقع در گواتمالای امروزی شد. اعضای گروه در همان بررسیهای اولیه متوجه شدند که دیوارهای این اتاق با فرمولهای متعدد ریاضی و نجومی پوشیده شده است. این محاسبات به شخص مشخصی نسبت داده شده بود که اکنون هویت او مشخص شده است.
او همچنین گفت که تا پیش از این، باستانشناسان تنها نام پادشاهان، ملکهها و دیگر شخصیتهای سیاسی مایا را شناسایی کرده بودند. به همین دلیل، این کشف برای نخستین بار نام یک ریاضیدان یا ستارهشناس مایا را در اختیار پژوهشگران قرار میدهد؛ دو جایگاهی که احتمالاً در جامعه مایا یکسان تلقی میشدند. به این ترتیب، اکنون میتوان ساکتاهنواکس را در کنار اندیشمندان برجسته علمی جهان باستان قرار داد.
رمزگشایی از نوشتههای باستانی
استوارت توضیح داد که این کشف از ابتدا با برنامهریزی قبلی انجام نشده بود و گروه تحقیقاتی در آغاز پرسش مشخصی برای بررسی نداشت. بخشی از دیوار این اتاق در گذشته به دلیل حفاریهای غیرقانونی نمایان شده بود و همین موضوع سبب شد پژوهشگران عملیات کاوش را از همان قسمت آغاز کنند. در ادامه، حدود ۵۰ نقاشی و متن نوشتاری از دل این محوطه بیرون آمد که بیشتر آنها به مشاهدات نجومی و محاسبات ریاضی مربوط بودند. اعضای گروه برای رمزگشایی از این آثار، نقشههای دقیق در مقیاس واقعی تهیه کردند و با استفاده از تصاویر دیجیتالی بهبودیافته توانستند نوشتههای باستانی را با دقت بیشتری مطالعه کنند.
زمانی که پژوهشگران برای نخستین بار نوشته منتسب به ساکتاهنواکس را با وضوح مشاهده کردند، با احتیاط فراوان به بررسی آن پرداختند و از نتیجهگیری عجولانه خودداری کردند. استوارت گفت که پیش از پذیرش این تفسیر، تلاش کردند همه احتمالهای دیگر را کنار بگذارند. پس از آنکه از درستی برداشت خود مطمئن شدند، از میزان پیشرفت علمی و پیچیدگی اندیشههای این دانشمند باستانی شگفتزده شدند.
فرمولی که راز چرخههای زمان را آشکار میکند
استوارت در توضیح یکی از مهمترین یافتهها اظهار داشت که فرمولی که احتمالاً به ساکتاهنواکس تعلق دارد، از دنبالهای از نمادهای نوشتاری تشکیل شده که مجموعهای از تاریخها را در بازه زمانی ۲ هزار و ۹۲۰ روز نمایش میدهد. پژوهشگران از پیش میدانستند این عدد اهمیت ویژهای دارد، زیرا حاصل همزمانی هشت سال خورشیدی ۳۶۵ روزه با پنج چرخه کامل سیاره زهره است. این فرمول علاوه بر این، چرخههای زمانی دیگری را نیز به شکلی منحصربهفرد در خود جای داده و نشان میدهد مایاها تقسیمبندیهای گوناگون زمان را نیز به دقت دنبال میکردند.
استوارت در پایان گفت که بررسی این اتاق درست مانند آن است که تخته سفید محل کار یک دانشمند باستانی را پیدا کنیم و همه یادداشتها، فرمولها و نوشتههای روی آن را با دقت بررسی نماییم. هنوز معنای برخی از این نوشتهها مشخص نشده و تعدادی از آنها همچنان به پژوهشهای بیشتری نیاز دارند.
