جام جهانی 2026 چگونه تبدیل به جایی برای سرکیسه کردن هواداران و فوتبالیها شد؟ | دیجینوی
جام جهانی امسال، فارغ از پروتکلهای سختگیرانه آمریکا برای ورود بازیکنان، مربیان و داوران به خاک این کشور، جایی برای تبدیل شدن محبوبترین ورزش جهان به یک کالای لوکس بود. به گفته اتحادیه هواداران فوتبال (FSA) و کسانی چون پیتر مور (مدیرعامل سابق باشگاه لیورپول)، یک هوادار برای همراهی تیم خود تا مراحل پایانی جام جهانی، باید چیزی بین 10 هزار تا 35 هزار دلار هزینه کند.
شاید جیانی اینفانتینو، رییس فیفا دوست داشته باشد که با آبوتاب از سطوح جدید تجاری شدن این ورزش صحبت کند، اما حتی دونالد ترامپ هم به عنوان رییس جمهور کشور میزبان احساس میکند که این هزینهها، بیش از حد گران شدهاند؛ او اخیرا گفته بود که «من هم حاضر نیستم چنین پولی پرداخت کنم». او همچنین گفت که اگر رایدهندگانش نتوانند به این مسابقات بروند، ناامید خواهد شد.
بد نیست بدانید که خبرگزاری The Athletic گزارش داده که فروش بلیط بازی افتتاحیه آمریکا در لس آنجلس، در سطح پایینی قرار داشته است. یک منبع آگاه در اینباره گفت که «فیفا دست خود را بیش از حد رو کرد و بازی را باخت. آنها در قیمتگذاری دچار اشتباه شدند». گرچه اینفانتینو و برخی دیگر توجیه کردند که فرهنگ غالب در آمریکا، اینگونه است که مردم مجبورند برای هر رویداد سرگرمی بزرگ، مبالغ هنگفتی پرداخت کنند، اما شاید بد نباشد آن را صرفا به عنوان یک بهانه پوچ در نظر بگیریم.

پیتر مور، با دلتنگی زیادی از فستیوال جام جهانی 2006 آلمان میگوید. از رونق آن رویداد و حضور گرم فوتبالدوستان؛ او وضعیت کنونی را صرفا مراحل اولیه یک دگرگونی عمیق و بزرگ میداند:
این یعنی تبدیل جام جهانی به یک عظیم با دسترسی عدهای محدود و ثروتمند به بازیها.
عوض شدن اینفانتینو هم اتفاق عجیبی است؛ همکاران سابق او در یوفا گفته بودند که جیانی، یک مرد کلاسیک معتقد به مدل ورزشی اروپایی بود. گویا صندلی ریاست، ذات او را یکشبه عوض کرده است. مردی که تصمیم گرفت جایگاه فیفا را از یک ناظر و رگولاتور، به بازیگر و مهره اصلی ماجرا تغییر دهد. از اینرو، پروژه جام جهانی باشگاهها که اینفانتینو را وارد مذاکره با طبقه مالکان میلیاردر باشگاهها کرده، ما را نسبت به آینده این ورزش محبوب، مایوس میکند.