ترسیوس بوندی بیش از یک دهه از راه نوشتن مقاله برای دانشجویان خارجی که به دنبال راهی برای دور زدن انجام تکالیف دانشگاهی بودند، درآمد کسب میکرد.
نخستین سفارش او مقالهای دوصفحهای درباره میوهای ناشناخته بود که برای انجام آن ۷ دلار دریافت کرد. بوندی طی سالهای بعد بیش از ۲۵۰۰ مقاله در موضوعات مختلف، از مهندسی گرفته تا پزشکی، نوشت. با دسترسی گستردهتر کنیا به اینترنت پرسرعت از حدود سال ۲۰۰۹، هزاران فارغالتحصیل تحصیلکرده اما کمکار توانستند در بخشهایی از اقتصاد دیجیتال جهانی که نیروی کار ارزان نیاز داشت فعالیت کنند. مقالهنویسی برای دانشجویان خارجی به یکی از پردرآمدترین مشاغل آنلاین تبدیل شد و نویسندگان برای هر مقاله معمولاً بین ۴۰ تا ۷۰ دلار دریافت میکردند.
بر اساس پژوهشهای انجامشده، صنعت مقالهنویسی سفارشی در اوج فعالیت خود حدود ۴۰ هزار نفر را در نایروبی به کار گرفته بود. بوندی نیز از این فرصت استفاده کرد و کسبوکار خودش را راه انداخت. او محیط کاری مجهز به رایانه و اینترنت پرسرعت ایجاد کرد تا بتواند پاسخگوی حجم بالای سفارشها باشد.
دولت کنیا نیز این روند را مورد توجه قرار داد و برای آموزش فارغالتحصیلان در زمینه استفاده از پلتفرمهای فریلنسری سرمایهگذاری کرد. این سیاست در ادامه با برنامهای ملی برای توسعه فعالیتهای برونسپاری آنلاین و ایجاد فرصتهای شغلی دیجیتال همراه شد.
ChatGPT بازار کار نویسندگان کنیایی را تغییر داد
ورود ChatGPT در سال ۲۰۲۲ شرایط را به شکل محسوسی تغییر داد. دانشجویان ناگهان به ابزاری دسترسی پیدا کردند که میتوانست در مدت چند ثانیه یک مقاله تولید کند. در نتیجه، بسیاری دیگر برای دریافت مقاله سفارشی نیازی به نویسندگان مستقر در نایروبی نداشتند. تقاضا با سرعت زیادی کاهش یافت و درآمد نویسندگان نیز به دنبال آن افت کرد.
بوندی گفت:
هرگز تصور نمیکردم هوش مصنوعی بتواند چنین تغییری ایجاد کند.
آسیب ایجادشده تنها به مقالهنویسی محدود نماند. مشاغلی مانند رونویسی صوتی و تعدادی از فعالیتهای مربوط به تعدیل محتوای آنلاین نیز که زمانی منبع درآمد نسبتاً مطمئنی برای بسیاری از کنیاییها محسوب میشدند، تحت تأثیر ابزارهای هوش مصنوعی قرار گرفتند.
فریدا موانگی، فعال حوزه حقوق کارگران، که پیشتر از طریق رونویسی مصاحبهها درآمد داشت، گفت:
شرکتها در نهایت به ما گفتند خودمان از هوش مصنوعی استفاده کنیم. شغل من کاملاً از بین رفت.
مارک گراهام، پژوهشگر دانشگاه آکسفورد که درباره اقتصاد جهانی مشاغل پلتفرمی تحقیق کرده است، گفت:
این اتفاق فقط به کنیا محدود نمیشود. هر جایی که بازارهای کار به شکل گسترده دستخوش تحول شوند، شاهد چنین شرایطی خواهیم بود. هوش مصنوعی وارد شده و بخشهای بزرگی از این بازارهای کاری را گرفته است.
بوندی اکنون به جوانان کنیایی کمک میکند تا مسیر خود را در اقتصاد دیجیتال پیدا کنند، اما تجربه شخصیاش را هشداری برای آینده نیروی کار در کشورهای مختلف میداند.
او گفت:
هوش مصنوعی سراغ بانکداران و حسابداران هم خواهد رفت و در نهایت به سراغ همه خواهد آمد.
هوش مصنوعی در مدت کوتاهی ساختار برخی مشاغل دیجیتال را تغییر داده. تجربه صنعت مقالهنویسی در کنیا نشان میدهد که گروههایی از نیروی کار ممکن است خیلی سریعتر از آنچه انتظار دارند، با کاهش تقاضا برای مهارتهایشان روبهرو شوند؛ تغییری که احتمال دارد در آینده بخشهای بسیار بیشتری از بازار کار جهان را درگیر کند.
